De Ontlijner deel 3

Deel drie van Bert Juistenga's  verhaal De Ontlijner over hoe gevaarlijk het is om alles op internet voor waar aan te nemen. Juistenga won met dit verhaal de tweede prijs in de wedstrijd Schrijf een Bommelverhaal

Het was duidelijk dat de emoties de kunstschilder boven de pet groeiden en het leek heer Bommel verstandig de aftocht te blazen. Toen Ollijn een laatste woord tot de schilder richtte en het voorgaande samenvatte met 'plofkop' werd het de rondslingerende artiest echter te veel, zodat het schilderwerk met kracht op het hoofd van heer Bommel neerdaalde. Dit kalmeerde de getergde kunstenaar zodat hij weer bij zinnen kwam, waarna hij zijn schildersattributen verzamelde en de rust van de natuur achter zich liet.
Omdat heer Ollie beide handen nodig had om zich van het schilderij te bevrijden gaf hij de oude krant aan Ollijn. Die had honger gekregen van het wandelen en stopte de krant in een keer in zijn mond.
'Dat was niet de bedoeling,' zei heer Ollie geschrokken. 'Alleen even vasthouden. Ik bedoel, ik had de krant nog moeten scheuren...'
Hij keek angstig om zich heen, in afwachting van de rampspoed die hem zou treffen, maar er gebeurde niets. Na een poosje kwam de ingelijste heer tot bedaren en bedacht hij dat er weinig gevaar school in het nuttigen van een oude krant.
'Alles van waarde verdwijnt, maar wat voor waarde heeft de krant van gisteren? Allemaal oud nieuws. Wat kan mij gebeuren? Bijgeloof van onderontwikkelde lieden.'
Vanaf dat moment besloot heer Bommel dat het scheuren van kranten geen nuttig doel diende. Het was bovendien ongeschoold werk dat hem zwarte vingers bezorgde. Hij had natuurlijk gelijk. Oud papier zonder waarde kan men probleemloos in een keer opeten.
Ollijn had een gezonde eetlust en na enkele weken meldde Joost dat de voorraad oude kranten slonk en dat heer Ollie andere papieren zou moeten vinden om aan de voedselvraag te voldoen. Heer Bommel herinnerde zich dozen met oude facturen en andere paperassen in de kelder die vast niet allemaal bewaard hoefden te worden. Tijdens de zoektocht viel zijn oog op een mapje met aandelen waarvan het bezit hem ontschoten was.
'Dat moet mijn goede vader mij nagelaten hebben, aandelen van een kopermijn, wat aardig. Laat ik eens kijken wat die aandeeltjes tegenwoordig doen, tenslotte ben ik met mijn computer aangesloten op de Lijn.'
Heer Bommel gaf Ollijn een oud telefoonboek te eten waarna hij de beursberichten raadpleegde. De gezochte informatie was niet bepaald hoopgevend. De kopermijn bleek al jaren gesloten en deed nu dienst als museum. Daar de mijn diep in de Zwarte Bergen lag, een gebied dat weinig aantrekkingskracht op toeristen uitoefent, leidde de eigenaar er een kommervol bestaan als kaartjesverkoper en gastheer voor verdwaalde reizigers.
Het bezit van noodlijdend aandelenkapitaal ontmoedigde heer Olivier niet, integendeel. 'Hier ligt een mooie taak voor een heer die in stilte goed wil doen. Deze tobber kan wel een steuntje in de rug gebruiken. Ik zal wat aandelen erbij kopen, dat zal hem vooruit helpen.'
De investerende heer klikte wat vakjes aan en had even later zijn aandeel in de kopermijn fors uitgebreid. Hij meende in stilte een goede daad te verrichten, maar geheel onopgemerkt bleef zijn actie niet.
Ver weg in de Gouden Bergen bevindt zich het hoofdkantoor van de Bovenste Tien, waar de bezitters van het grootkapitaal, ook wel bekend als de Bovenbazen, de wereldeconomie en vooral hun eigen belangen bewaken. Een van de grootindustriëlen stond daar nerveus naar een scherm te kijken waar tussen knipperende grafieken een klein stijgend lijntje zichtbaar werd.
'Wat gebeurt daar, Steenbreek?' snauwde Amos W. Steinhacker zijn assistent toe.
'OBB koopt aandelen van een oude kopermijn die al jaren gesloten en op sterven na dood is.'
'Ik betaal je niet om iets te vertellen wat ik zelf op het scherm zie,' viel de beursmagnaat hem in de rede. 'De vraag is welk spel hij speelt. Een hele tijd horen we niets van OBB en plotseling koopt hij afgeschreven aandelen.'
'Voor zover we weten vertegenwoordigt de mijn nauwelijks enige waarde,' begon de assistent, maar verder kwam hij niet, want zijn werkgever ontplofte.
'Voor zover we weten? Dat wil ik niet horen, Steenbreek. Hoe vaak hebben we ons niet in de luren laten leggen door OBB met zijn ragfijne manipulaties? Hier zit iets achter, wat ik je brom. Misschien zit er goud onder die kopermijn, stel je voor. Nee Steenbreek, dit keer zullen we de boot niet missen. Laat die kopermijn onderzoeken. Hoogste prioriteit. En ondertussen zoveel mogelijk aandelen opkopen. Voordat OBB alles voor onze neus wegkaapt.'
Steenbreek vond deze reactie wat overhaast.
'Zullen we niet eerst de resultaten van het onderzoek afwachten?' vroeg hij bescheiden, maar de Bovenbaas wilde daar niets van weten.
'Ik betaal je niet om vragen te stellen, en zeker niet om af te wachten. Daar is geen tijd voor, de Lijn verbindt de hele wereld met elkaar. Kopen Steenbreek, nu!'
Steenbreek ging voortvarend aan het werk en het duurde dan ook niet lang of de aandelenkoers van de kopermijn begon spectaculair te stijgen.
Toen heer Bommel de volgende dag de beursberichten bekeek kon hij zijn ogen nauwelijks geloven. 'Het is niet te bevatten wat een heer teweeg brengt als hij de helpende hand reikt. Wat lees ik nu toch allemaal? Ongekende koersstijgingen, run op aandelen! Directeur van kopermijn verkoopt aandelenkapitaal en gaat rentenieren!'
Heer Bommel zag dat zijn aandelen fors in waarde waren gestegen, maar het gaf hem geen voldoening. 'Ik wilde die arme mijnbouwer een hart onder de riem steken en wat doet hij? Verkoopt alles en gaat op vakantie. Het is hem gegund, maar zo bedoelde ik het niet, als iemand begrijpt wat ik bedoel. Misschien is de aandelenmarkt niet geschikt voor een heer die achter de schermen goed doet terwijl hij niet gehoord wordt.'
Heer Bommel verkocht met enkele klikken op het scherm zijn aandelenpakket, want de lol was er ondanks de torenhoge winst vanaf. Nu hij verlost was van zijn aandelenbezit kwam zijn gemoed tot rust. Hij zette de computer uit en nam de waardepapieren mee naar Ollijn.
'Je zult wel honger hebben,' zei heer Ollie.
In de crisisruimte van de Bovenste Tien staarde AWS met gespannen blik naar een groot scherm.
'Zie je die trillende rode lijn? OBB verkoopt zijn aandelen. Houd hem in de gaten, waarom doet hij dat?'
Zijn overwegingen werden onderbroken door de komst van Steenbreek die de uitslagen van het onderzoek bij zich had. 'De kopermijn is nog net zo uitgeput als altijd en er is niets dat op korte termijn tot grote winstverwachting zou kunnen leiden, dus ik denk...'
Wat Steenbreek dacht zullen we nooit weten, want zijn slotconclusie werd overstemd door een schreeuwende AWS die met verwilderde blik naar het scherm keek. Terwijl ver weg in slot Bommelstein Ollijn het laatste stukje waardepapier doorslikte bereikte de curve op het scherm van de Bovenbaas na een sierlijke duikvlucht het laagste punt. AWS moest met kalmeringstabletten tot rust worden gebracht en de andere Bovenbazen begonnen op woeste toon door elkaar heen te telefoneren. Men bezigde kreten als 'OBB flikt het ons weer', 'handel met voorkennis', 'beursfraude', 'we moeten aangifte doen' en soortgelijke taal die men niet zou verwachten van grootaandeelhouders die wel wat gewend zijn.
Als heer Bommel de wereldgebeurtenissen via de Lijn zou volgen zou hij op de hoogte zijn geweest van de commotie die men hem toeschreef, maar zijn computer stond uit. Heer Bommel genoot in de tuin van de herfstzon en overpeinsde hoe goed het leven is van een heer die geen zorgen heeft over aandelenkoersen. Hij zou op zijn tuinbankje in slaap zijn gevallen als de stilte niet was verbroken door het geluid van een naderende politiejeep. Het was commissaris Bas die met strenge blik halt hield voor slot Bommelstein.
'Bommel, er is aangifte tegen je gedaan,' sprak hij op barse toon. 'Beursfraude, handel met voorkennis, mogelijk oplichting. Ik sommeer je Rommeldam niet te verlaten en beschikbaar te blijven voor ondervraging. We houden je scherp in de gaten, Bommel, je hoort er meer van.'
De politiebeambte sprong terug in zijn voertuig en verliet het toneel even snel als hij gekomen was.

terug naar overzicht
22 - 09 - 2015